Een enkele keer komt er een Fries voor met een bijzondere ‘chestnut’ kleur. Ook wel 'red friesian' of 'fox friesian' genoemd.

In 1877 kwam er al een ‘chestnut’ Friese stamboekhengst voor met de naam David 11, hij werd gefokt door R. Valkena te Wijckel en was later eigendom van K. Schotanus te Rijs. Deze hengst was in twee opzichten al uniek in de historie van Het Friesch Paarden Stamboek. Hij was toen niet alleen de enige opgenomen bruine Friese hengst, maar hij was ook de kleinste van de hele Friese hengstenstapel.

Tot in de jaren 30, Friese paarden konden elke kleur zijn. De laatst geregistreerde ‘chestnut’ gekleurde Fries verscheen in 1938 (een merrie met veulen). Om een ‘chestnut’ veulen te krijgen, moeten ouders de ‘chestnut’ kleurfaktor in hun genen hebben. Zwarte Friezen kunnen deze ‘chestnut’ faktor in zich hebben zonder dat het zichtbaar is, daarom is het niet bekend hoeveel Friezen de ‘chestnut’ faktor in hun genen hebben.

Als beide ouders de ‘chestnut’ faktor hebben, dan is er 25% kans dat er een ‘chestnut’ nakomeling geboren wordt. Een enkele keer wordt er nog een ‘chestnut’ Fries geboren, dezen worden DNA getest, om zeker te zijn dat ze 100% Fries zijn.

De FPS heeft een regel gemaakt dat hengsten die het ‘chestnut’ faktor dragen uitgesloten worden voor dekking, om voortbestaan van de kleur tegen te gaan. Alle stamboek hengsten worden hierop getest. Toch worden er vandaag de dag nog wel chestnuts geboren.

Onderstaande hengsten zijn positief bevonden met een ‘chestnut’ faktor in hun genen:

Freark 218

IJsbrand 238

Laes 278

Diedert 288

Jillis 301

Wicher 334

Atse 342

Abe 346

Na lang zoeken en speuren hebben we eindelijk weer eens iets bijzonders gevonden, namelijk een witte Fries:

Dit zijn foto’s van Nero (=zwart) de witte Fries uit Duitsland.

Eerlijkheidsgetrouw moet wel vermeld worden dat hij niet volledig Fries is. Het is namelijk een kruising: 75% Fries en 25% Arabier, maar hij heeft wel alle kenmerken van een echte Fries! Robuust, krachtig, adel, veel behang en sokken.